"شیپورچی"

...وسرآغاز

ای نام تو بهترین سرآغاز	بی نام تو, نامه کی کنم باز
ای کارگشای هرچه هستند	نام تو کلید هرچه بستند
ای هیچ خطی نگشته ز اول	بی حجت نام تو مسجل
ای هست کن اساس هستی	کوته ز درت دراز دستی
ای واهب عقل و باعث جان	با حکم تو هست و نیست یکسان
ای مقصد همت بلندان	مقصود دل نیازمندان
صاحب تویی آن دگر غلامند	سلطان تویی, آن دگر کدامند؟
در صنع تو کامد از عدد بیش	عاجز شده عقل علت اندیش
از آتش ظلم و دود مظلوم	احوال همه تراست معلوم
هم قصه نانموده دانی	هم نامه نانوشته خوانی
ای عقل مرا کفایت از تو	جستن ز من و هدایت از تو
من بیدل و راه بیمناک است	چون راهنما تویی, چه باک است؟
گر لطف کنی و گر کنی قهر	پیش تو یکی است نوش با زهر
چو گَرد شود وجود پستم	هرجا که روم ترا پرستم
بردار مرا, که اوفتاده ام	وز مرکب جهل خود پیاده ام
هم تو به عنایت الهی	آنجا قدمم رسان که خواهی
از ظلمت خود رهایی ام ده	با نور خود آشنایی ام ده
زآن پیش کاجل فرا رسد تنگ	و ایام عنان ستاند از چنگ
ره باز ده از ره قبولم	بر روضه تربت رسولم

+نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386ساعت1:6توسط شیپورچی |